Dyslexie

Maar voor iemand met dyslexie kan het dit zijn:
 * Drie maal drie is negen, een simpel liedje toch?**

// Dire laam dire si ngeen. // // Ieedr zgnit z’n egein leid. // // Deir mala dier is neeng. // // Ki sanp dti leidej niet //

Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of het spellen op woordniveau. Uit onderzoek blijkt dat ca. 5 tot 10% van de bevolking te kampen heeft met deze stoornis.

Concreet betekent dit dat we in de VDO tussen de 50 en 100 cursisten hebben die we een betere service zouden kunnen bieden dan we nu doen. De mate waarin de cursist hinder ondervindt van deze stoornis wordt onder andere beïnvloed door het voortraject dat de cursist heeft doorlopen en de wijze waarop de cursist in het secundair heeft geleerd om te gaan met dyslexie. Als dyslexie vroegtijdig is onderkend en de cursist planmatig is begeleid en heeft geleerd compenserende (digitale) middelen en strategieën in te zetten, dan zal deze student zich in de VDO waarschijnlijk goed kunnen redden. Indien de hardnekkige lees- en spellingproblemen in het voortraject echter niet of onvoldoende onderkend zijn en er niet adequaat gehandeld is, is het voorstelbaar dat de cursist in de VDO belemmeringen ondervindt die zijn studietraject kunnen bemoeilijken.

Belangrijk hierbij is de zinsnede in de definitie dat dyslexie zich niet alleen kan manifesteren in de periode van het aanleren van lezen en spellen, maar ook op het toepassen ervan, ook op latere leeftijd. Hoewel bij ernstige vormen van dyslexie de stoornis vrijwel altijd eerder is onderkend, zien we ook in een later stadium nog wel eens cursisten bij wie de stoornis zich pas manifesteert als ze omvangrijke teksten moeten verwerken binnen een vooraf gesteld tijdsbestek. Zij bereiken de grenzen van hun compensatiemogelijkheden pas in het secundair onderwijs of daarna.

Dyslexie heeft niet alleen consequenties voor de taalvakken, maar voor alle vakken die een beroep doen op functioneel lezen en schrijven. Als er, zoals voor bedrijfsbeheer, van cursisten gevraagd wordt om tot een integratie te komen van kennis, vaardigheid en houding en om bovendien het geheel toe te passen dan betekent dat, dat de cursist op een bepaald taakniveau tegelijkertijd ook aandacht moet besteden aan andere denkprocessen en handelingen. Wanneer de schrijfhandeling of leeshandeling niet geautomatiseerd verloopt, dan kunnen er problemen ontstaan bij het uitvoeren van deze dubbeltaken. De leeshandeling en schrijfhandeling vragen zoveel energie dat de student met dyslexie onvoldoende aandacht kan opbrengen voor de andere aspecten van een taak.

Op deze pagina vind je een aantal hulpmiddelen die je kunnen helpen om dyslexie te "herkennen" en om vervolgens samen met de cursist tot een zo optimaal mogelijke oplossing te komen.

Naar tewerkstelling toe kun je de cursist eventueel op onderstaande folders wijzen.

Wil je meer uitgebreide informatie over dyslexie in beroepsonderwijs op middelbaar en hoger niveau klik dan hier of [|hier]